Kauan - Muistumia - review

To Doom είναι το είδος του Metal που ενσωματώνει την τραγωδία, την θεατρικότητα και την μεγαλοπρέπεια στο μέγιστο δυνατό βαθμό και για αυτόν τον λόγο είναι το πιο συναισθηματικό είδος ακραίας μουσικής που έχω ακούσει.  Αφήνοντας στην άκρη την υποκειμενικότητα μου, οι Kauan είναι ένα συγκρότημα που αναμειγνύει την μεγαλοπρέπεια του doom με στοιχεία folk, κλασσικά έγχορδα (βιολί και βιόλα), πλήκτρα και φωνητικές ερμηνείας που εκτείνονται από σκληρά σε καθαρά, αντρικά σε γυναικεία, κάνοντας αυτό το δημιούργημα πιο συναισθηματικό, ρομαντικό και μελαγχολικό, δίνοντας μια βαθιά και καλλιεργημένη προσωπικότητα στο συγκρότημα.

Δεν τους έχω ξανακούσει αν και έχουν κυκλοφορήσει είδη 4 album από το 2007 και το ‘Muistumia’ είναι μια επαναηχογράφηση έξι τραγουδιών από προηγούμενες κυκλοφορίες μαζί με ένα καινούριο, το ‘Unsoi’ που ανοίγει το album. Τα κύρια χαρακτηριστικά αυτής της κυκλοφορίας είναι τα βαριά riff του doom, που τόσο αγαπώ και ενορχήστρωση που μου θυμίζει αυτές του prog rock και του ατμοσφαιρικού metal που κυκλοφορούσε κυρίως κατά τα μέσα της δεκαετίας του 90.

Οι στίχοι είναι στα Ρώσικα και στα Φινλανδικά, που από τη μια πλευρά τους κάνουν ακατανόητους αλλά από την άλλη προσφέρουν μια εξωτική ακουστική εμπειρία, αφήνοντας των ακροατή να δημιουργήσει τα δικά του εικονικά τοπία, στο χιόνι και στον πάγο ενός άγνωστου κόσμου, περιπετειώδη και γεμάτο ενδιαφέρον.

Μπαίνοντας σε μια απομονωμένη ταβέρνα στη μέση της Τούνδρας, με λίγους μονάχα αγρότες και κυνηγούς να κάθονται γύρω από ζεστές εστίες φωτιάς, πίνοντας βότκα και συζητώντας την καθημερινότητα τους και τα προβλήματα τους, τον μεγάλο χειμώνα που είχε καταστρέψει τα σπαρτά πριν από πολλά χρόνια και ιστορίες των προγόνων τους όταν ήρθαν σε αυτό το απάνθρωπο μέρος να εγκατασταθούν κα να χτίσουν το μικρό τους χωριό.

Οι κυνηγοί να λένε μια ιστορία για ένα κυνηγό, ο οποίος έπειτα από το επιτυχημένο κυνήγι μιας μέρας, βρέθηκε αντιμέτωπος με μια μεγάλη καφέ αρκούδα, λίγα μόλις μίλια βορειότερα και τον αγώνα που έδωσε, όχι μόνο για την ζωή του αλλά και για τις ζωές της γυναίκας του και των παιδιών του, καθώς τον περίμεναν να επιστρέψει φέρνοντας μαζί του φαγητό. Το όνομα αυτού είναι Kuu και είναι ο μυθικός δημιουργός του αρχαίου τους χωριού.

Αυτή είναι μια ιστορία που μόλις δημιούργησα, για να δώσω ένα παράδειγμα των εικονικών τοπίων που δημιουργούνται στη συνείδηση του γράφοντα κατά την ακρόαση του ‘Muistumia’. Όποτε συμβαίνει αυτό, ιδιαίτερα όταν συμβαίνει με αυτό τον φιλόξενο και προσβάσιμο τρόπο από τους καλλιτέχνες, είμαι κάτι περισσότερο από ευχαριστημένος. Μόλις βρήκα μερικούς καινούριους φίλους από τον βορρά. Φίλοι οι οποίοι έχουν την δυνατότητα να αφηγούνται ιστορίες μέσα από τη μουσική τους και θεωρώ αυτό το album, όχι μόνο μια επιτυχείς κυκλοφορία μα και μία σημαντική για αυτούς. Υπάρχει ταλέντο εδώ και τους εύχομαι τα καλύτερα για το μέλλον. Θα τους ακούω.

Read More

Kauan - Muistumia - review

Doom metal is the subgenre that embodies tragedy, theatricality and grandiose to their full extent and for that reason is the most emotional and moving heavy music that the author has listened to. Subjectivity aside, Kauan is the type of band that mixes the grandiose of doom with folk elements, classical strings (violin and viola), keys and a vocal performance that varies from growls to clean, male to female, singing to narration, making their craft more mellow, romantic and melancholic resulting in a deep and multilayered personality of a band.

I’ve never heard of them before, even though they have published 4 albums since 2007 and ‘Muistumia’ is a re-recording of six main tracks from previous releases along with one new track, the opener ‘Unsoi’. The main characteristics of this release are the doomy heavy riffs that I love and an orchestration that reminds me of prog-rock and atmospheric metal albums that were being released in the mid 90’s.

The lyrics are in Russian and Finnish, which on the one hand makes it incomprehensible but on the other hand it offers an exotic listening experience, leaving the listener to create his own imagery and landscapes filled with snow and ice into a world unknown but interesting and adventurous.

Walking into a secluded tavern amidst the Tundra with only a few farmers and hunters gathered around the heated pots, drinking vodka and discussing about their daily routine and problems, the great winter that destroyed the corps a long time ago and stories of their ancestors when they came in this inhumane place to settle down and build their small village. 

The hunters telling of tales of this one hunter, that after a successful game, came upon a great brown bear just a few miles north and had to fight not only for his life but for the lives of his wife and children, since they were waiting for him to bring them food. The name of that hunter was Kuu and he stands as the mythic founder of their ancient village.

This is a story that I just made up, as to give an example of the imageries created in the consciousness of the writer while experiencing ‘Muistumia’. Whenever that happens, especially when it is done in such a welcoming and accessible way by the artists, I am more than pleased. I have just found some new friends from up north. Friends who happen to have the ability of storytelling through music and I consider this album, not only a successful release but an important for them as well. There is talent here and I wish for them the best, the future holds. I will be listening.

Read More